یک شنبه گذشته نویسنده ی جنجالی نیویورکر «سیمور هرش» از کشف اسناد محرمانه ی جدید از اقدامات آمریکا علیه ایران خبر داد.این مقاله که از اختصاص 400 میلیون دلار دیگر به اقدامات آمریکا برای تغییر نظام ایران خبر می داد حاوی خبر تازه ای نبود.هرش پیش از این نیز در آوریل 2006 و قبلتر نیز از افزایش تلاشهای واشنگتن برای تغییر رژیم ایران از راه های دیپلماتیک تا نظامی نوشته بود.اما تحلیل دیوید ایگناتوس در واشنگتن پست که حاکی از سردرگمی ایران و تمرکز ایالات متحده بر رویکردهای دیپلماتیک و نظامی علیه ایران بود بسیار قابل توجه و تامل بود، در حالی که تحلیلگران داخلی ایران با نگاهی تک بعدی به اطلاعات دریافتی این مساله را همچنان حربه ی تکراری جنگ روانی علیه ایران عنوان می کنند و در حالتی خوشبینانه تر برخی دیگر نیز از آن به عنوان دلیلی بر سردرگمی سیاست خارجی ایالات متحده یاد می کنند.

اما با وجود غیر قابل انکار بودن هدف های تبلیغاتی این اطلاعات منتشر شده،چشم پوشی از ابعاد دیگر اطلاعات دریافتی نگاهی سطحی و نابخردانه خواهد بود، چرا که با وجود تناقضات حاکم بر رویکرد کاخ سفید نباید فراموش کرد که تاریخ سیاست خارجی آمریکا از پس از جنگ جهانی دوم نشان می دهد همواره بازی با تمام ابزارهای موجود یکی از شگردهای گیج کننده آمریکائی بوده است.

دوشنبه این هفته فرد هایات در مقاله ای تحت عنوان نفوذ به تهران؟ در واشنگتن پست نوشت : یک فکر تیزهوشانه برای دگرگونی سیاست آمریکا و دستیابی به مردم ایران ،شروع مذاکره در واشنگتن است.اما این مذاکره نمی تواند در جریان مبارزات انتخابات ریاست جمهوری صورت بگیرد.مقامات عالی رتبه به فکر یک طرح برای گشودن یک دفتر حفاظت منافع در تهران هستند  شبیه آنچه که آمریکا در سال 1977 در هاوانا  انجام داد . این طرح می تواند از سطح کاملا دیپلماتیک خارج شود اما می تواند یک کانال به سوی مردم ایران و شاید حتی رژیم باز کند. هایات می نویسد این فکر از دو سال قبل شروع شده بود و مقامات آمریکا نگران آشکار شدن این طرح بودند به این دلیل که گفته می شد نشانه ضعف است. آنها نگران اثرات برخی سیگنالها از سوی دولت ایران بر روی شرکای اروپائی ایالات متحده و سیاستهای داخلی و اختلافات باراک اوباما و مک کین درباره ی نوع مذاکره با رهبران ایران بودند.

مقامات دولت آمریکا بطور نه چندان شگفت آور نگران کاهش نفوذ دولت آینده در امور جهانی هستند بحث مقامات عالی رتبه درباره روابط آمریکا در آسیا تحث مثلث –آمریکا،ژاپن،چین – ادامه دارد.روابط با اروپا نیز از آخرین سفر بوش نسبت به دور اول بهبود یافته است و رهبران مکزیکو و کلمبیا هم به رابطه با آمریکا اهمیت می دهند در حالی که رئیس جمهور ضد آمریکائی ونزوئلا در مقابل واشنگتن موضع می گیرد. چشم انداز در عراق هم روشن است.

هایات در مورد این طرح در ادامه می نویسد مهم نیست که این طرح چقدر خیرخواهانه به نظر می رسد مقامات به دنبال یک ابتکار جدید هستند.آنها در پذیرفتن دیدگاه ایران دچار اختلاف هستند.در حالی که ایرانیان نیز در مورد آمریکا دچار سردرگمی هستند.فرد هایات ضمن اینکه این طرح را نرم نمی خواند در پایان از قول یکی از مقامات عالی رتبه بدون ذکر نام می نویسد که این طرح به ما اجازه می دهد که برای گفتگو با مخالفین گروه های تازه ایجاد کنیم چیزی که رژیم ایران دوست ندارد.و این امیدواری وجود دارد که در ادامه دولت بتواند رفتارهای بهتری داشته باشد.