| تبليغات | X |
سران اروپا در در پایان سلسله نشستهای سران این اتحادیه برای مقابله با بحران مالی در این قاره با کمک دویست میلیارد یورویی به اقتصاد اتحادیه برای از بین بردن رکود اقتصادی موجود موافقت کردند.به باور تحلیلگران تصویب این طرح ، در حالی صورت گرفته است که اگر چه 5/1 درصد از تولید ناخالص اتحادیه اروپا به حل بحران اقتصادی کشورهای عضو اختصاص یافته است اما سهم اصلی کمک به اقتصادهای ملی بر عهدهء دولتها خواهد بود. در واقع اگر چه ظاهراً این تصمیم راهکاری هماهنگ میان کشورهای عضو به نظر می رسد، اما در عمل در چارچوب طرح تصویب شده ، حل بحران اقتصادی بصورت انفرادی به دولتها واگذار شده است. این در حالیست که بسیاری از کشورهای عضو بویژه در شرق اروپا از مشکل کسری بودجه رنج می برند . و این راه حل منجر به افزایش بدهکاری های جدید و تداوم چرخهء بحران برای این کشورها را در پی خواهد داشت.
اساس اصطلاح اوراسیا ریشه در تاریخ روشنفکری روسیه دارد. ضرورت یکپارچه سازی قلمرو روسیه در دوران پتر کبیر و در زمان جنگ با چارلز هفتم پادشاه سوئد موجب شد که پتر مصمم شود طرحی جغرافیایی جدید که شامل قلمروهای جدید باشد ، نوشته شود که بر جایگاه روسیه بر روی نقشه های اروپا در آن زمان موثر باشد.آن زمان نقشه اروپا بر اساس تصویری از جهان بود که به سه بخش بزرگ اروپا ، آسیا و آفریقا تقسیم شده بود و از جنوب از دریای مدیترانه شروع می شد در غرب به اقیانوس آتلانتیک و در شمال به دریای بالتیک می رسید و تا ساحل رود دن امتداد می یافت. از گروه جغرافی دانان پتر واسیلی تاتیشچف *برای عملی کردن خواستهء پتر روش های گذشته را که برای تعریف قاره ها از رودخانه ها و آب راه ها استفاده می شد کنار گذاشت و پیشنهاد داد که کوه های اورال جزء پیکر بندی طبیعی برای مشخص کردن دو قاره آسیا و اروپا تعریف شود.پتر امیدوار بود که بدین ترتیب به وسیله سایر پادشاهی های اروپا جزء فرهنگ و سیاست اروپا مطرح شود.بعدها کاترین کبیر در سال 1762 الی 1796 تلاش کرد به این هدف پتر جامع عمل بپوشاند...
* Vasiliy Tatishchev/1686-1750
یکی از موجهایی که فعالیت تئوریک خود را در روابط بین الملل آغاز کرد رئالیسم بود. رئالیسم در دهه 1930 آغاز شد و واکنشی در مقابل آرمانگرایی بود. واقعگرایان اصول سیاست قدرت را به صورت قانون تمام زندگی بین المللی تلقی می کردند و به هم خوردن موازنه قدرت را عامل به مخاطره افتادن صلح تلقی می کردند. رئالیستها دولتها را بازیگران اصلی صحنه روابط بین الملل تلقی کرده اند و تاکیدشان بر قدرت و منافع ملی است و مبارزه بر سر قدرت در محیط فاقد اقتدار مرکزی صورت می گیرد. بدین ترتیب رئالیستها در صدد کشف مجدد درسهایی از گذشته بودند و سعی می کردند کارکردهای مثبت حاکمیت دولتها ، دیپلماسی مخفی ، موازنه قدرت و جنگهای محدود را تجزیه و تحلیل کنند. به طور کلی می توان گفت رئالیسم در شکل کلاسیکش در اثر توسیدید یعنی جنگ پلوپونز منعکس شده است و در آمریکا سیاستمدارانی چون مورگنتا ، کسینجر و جورج کنان به رئالیسم پرداخته اند. از جمله رئالیستها می توان به کار ، جورج ، شوآزنبرگ ، مارتین وایت ، هربرت باترفیلد و نیبور ..اشاره کرد
بر پایه باور نهادگرایی نئولیبرال دولتها کنشگرانی ذرهّ ای یا اتمیستی اند یعنی جدا از دیگران و فاقد پیوندهای اجتماعی میان هم هستند و می کوشند که دستاوردهای مطلق منفرد خود را به حداکثر برسانند و نسبت به دستاوردهای دیگران بی تفاوت هستند. به باور پیروان این نظریه مهمترین مانع همکاری میان دولتهای عقلانی و خود محور مسالهء تقلب دیگران است و نهادهای بین المللی می توانند بر این مانع فائق آیند. نظریه کیون مبتنی بر مفید بودن کارکرد رژیم ها است. رژیم عبارت است از اصول ، قواعد و هنجارهایی است که انتظارات و رفتار دولتها را در هر حوزه موضوعی خاص به هم نزدیک می کند بدین ترتیب دولتها در میابند که به رغم ایجاد تغییراتی در موازنهء قدرت منافع بلند مدت و عقلانی شان در تداوم همکاری نهفته است.[1] در واقع با وجود اینکه شکل گیری رژیم های بین المللی ناشی از وجود شرایطی است که قدرتهای هژمونیک ایجاد می کنند اما به این دلیل که دولتها منافع خود را در تداوم همکاری می بینند و تداوم همکاری را منوط به تداوم رژیم ها می دانند ، حتی پس از زوال قدرت هژمون رژیم ها و به تبع آن همکاری تداوم پیدا می کند.
در حالی که مردم ایالات متحده آمریکا خود را محیای تغییرات کلی در سیاست های داخلی و خارجی این کشور در دورهء ریاست جمهوری باراک اوباما کرده اند ، رئیس جمهوری منتخب این کشور با معرفی تیم امنیت ملی خود که با ابقاء رابرت گیتس در وزارت دفاع ، انتخاب جیمز جونز به سمت مشاور امنیت ملی و انتصاب هیلاری کلینتون به عنوان وزیر خارجهء این کشور همراه بود ، این پرسش را در اذهان عمومی برانگیخته است که تغییرات مدنظر اوباما چه بوده است؟ در حالی که گیتس از مدافعان جنگ عراق و افغانستان بوده است و کلینتون نیز به جنگ افغانستان رای مثبت داده است . در واقع به رغم خوشبینی ها در مورد تغییر سیاستهای تهاجمی ایالات متحده در دوران اوباما و اهتمام جدی به دیپلماسی ، انتصابهای جدید وی حاکی از تکرار راهبردهای گذشته واشنگتن است. البته به باور برخی تحلیلگران به نظر می رسد یکی از دلایل محافظه کاری اوباما در ایجاد تغییرات کلان ابراز امیدواری منتقدان روسی ایالات متحده به تکرار تجربهء اتحاد جماهیر شوروی در دورهء گورباچف برای ایالات متحده در دورهء اوباما بوده است . از سوی دیگر به لحاظ واقعگرایی فردی هم اوباما تاکنون می باید به این نتیجه رسیده باشد که تغییر در سیاست های یک کشور مستلزم برنامه ای میاندارانه با سیاست های گذشته است البته با در نظر گرفتن اینکه تاریخ ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم نشان می دهد به رغم برنامه های اقتصادی دموکراتها ، مردم این کشور به لحاظ روانی از سیاست های قدرت طلبانهء جمهوری خواهان نیز استقبال می کنند.
* اوباما تغيير ميكند يا سياستهاي آمريكا
رابرت کیون رهبر مکتب هاروارد نظریه لیبرال بین المللی ، در ادامه نظریه پردازی های خود در حوزهء فراملی گرایی و وابستگی متقابل ، مهمترین نظریه پرداز نهادگرایی نولیبرال نیز محسوب می شود. در واقع پس از انتشار کتاب قدرت و وابستگی متقابل 1977 تغییراتی در دیدگاه های او به وجود آمد که این تغییرات در کتاب او در سال 1984 با عنوان " پس از هژمونی : همکاری و اختلاف در سیاست جهانی" مشهود شد. در حقیقت کیون برداشت اولیه خود از واقعگرایی را رها کرد و به این نتیجه رسید که واقعگرایی و وابستگی متقابل دو نظریهء رقیب نیستند. نتیجه این شد که وی تقریر نوینی از نهادگرایی ارائه کرد که به زعم خود او همان اندازه که وامدار لیبرالیسم بود ، بر واقعگرایی نیز تکیه داشت.بدین ترتیب کیون نهادگرایی جدید خود را با پذیرش استدلالهای پایه نو واقعگرایی تدوین کرد. از این بعد است که کتاب پس از هژمونی او را ترکیب واقع گرایی ساختاری و وابستگی متقابل و یا نوعی واقعگرایی ساختاری تعدیل شده می دانند. در عین حال می توان نظریه او را نظریه ای در باب رژیم های بین المللی از منظر نو لیبرال دید.
این هفته رئیس جمهوری روسیه بعد از حضور در اجلاس سران اپک به سه کشور ونزوئلا ، برزیل و کوبا نیز سفر کرد. به باور تحلیلگران سفر دیمیتری مدودف به آمریکای لاتین و تقویت مناسبات سیاسی اقتصادی روسیه با کشورهای این منطقه علاوه بر انگیزه های اقتصادی چون رقابت با اتحادیهء اروپا و چین ، حاوی پیام سیاسی برای ایالات متحده آمریکا است. در واقع حضور رو به گسترش روسیه در آمریکای لاتین با بهره گیری از ظرفیت های نظامی و اقتصادی مسکو به همراه روحیهء ضد امپریالیستی کشورهای این منطقه به آمریکا نشان می دهد که دندان در برابر دندان و چنگال در برابر چنگال. همانطور که پاسخ سپر موشکی ایالات متحده در شرق اروپا استقرار سپر موشکی روسیه در کالینگراد است ، مسکو نفوذ سیاسی اقتصادی آمریکا در آسیای مرکزی و قفقاز را نیز با نفوذ سیاسی اقتصادی در آمریکای لاتین پاسخ می دهد. که مانور دریایی روسیه در دریای کارائیب و قرار داد نظامی با برزیل از آن جمله اند.
* Russian Warships Arriving In Venezuela, Chavez Says
* Brazilan And Russian Millitary Cooperation Deepens
* Venezuela’s Chavez Welcomes Russian Warships
* Medvedev to seal energy deals in Brazil
اجلاس سران کشورهای عضو سازمان همکاری های اقتصادی آسیا – اقیانوس آرام موسوم به اپک با توافق اعضا بر حمایت از اعلامیهء واشنگتن به پایان رسید. در پایان این نشست سالانه رهبران 21 کشور عضو ضمن تاکید بر ادامهء روند جهانی شدن و تجارت آزاد ، نسبت به اصلاح سیستم های مالی جهانی چون صندوق بین المللی پول و بانک جهانی و حل بحران اقتصاد جهانی از این طریق ابراز امیدواری نمودند.
با وجود توافق سران این کشورها بر اتخاذ تدابیر اضطراری برای حل بحران مالی جهانی حداکثر تا سال 2010 ، برخی تحلیل گران بر این باورند که توافق بر اصول بازار آزاد چون عدم افزایش موانع تجاری و عدم دخالت دولتها در حالی صورت گرفته است که در عمل از سال 2007 تاکنون با کاهش رشد اقتصادی در جهان دولتها سیاستهای حمایتی خود را از نهادهای مالی و تولیدی داخلی افزایش داده اند. از سوی دیگر حل بحران مالی جهانی نیازمند اصلاح جدی ساختار فعلی سیستم پولی و مالی و یا تنظیم یک ساختار جدید مالی جهانی است در حالی که با توافقات صورت گرفته تغییر مهمی در سیستم فعلی اقتصاد جهانی دیده نمی شود.
* APEC leaders pledge to push world trade, reform lenders
* Global plan can lift us out of recession - APEC
* Financial crisis to be overcome within 2 years – APEC
* Bush Wraps Up Final Global Summit, Will Meet With Peru President
* APEC: FINANCIAL CRISIS TO END IN 18 MONTHS
معروفترین نظریه های سیاسی همگرایی کارکردگرایی [1] و نوکارکردگرایی [2] هستند. کارکردگرایی با نام دیوید میترانی [3] در پیوند است که کتاب خود را با عنوان یک نظام صلح کارآمد منتشر کرد. او در این کتاب با بر شمردن مشکلات و نقاط ضعف اندیشه فدرال ، رهیافت " کارکرد عمل گرایانه " ای را مطرح کرد که به دنبال صلح از طریقی عملی بود. به نظر او سرمنشاء تعارضات میان دولتها وجود شکافهای سیاسی است و نمی توان بر این شکافها با توافق حقوقی فائق آمد. میترانی معتقد بود که از طریق انعقاد موافقتنامه و پیان های صلح نمی توان به صلح رسید بلکه صلح از طریق فعالیت مشترک تحقق خواهد یافت.
نظریه میترانی از نظر توجه به اهمیت بخش های مختلف اقتصادی و امکان همکاری در هر یک از این بخش ها ، توجه به بازیگران فراملی و نقش نهادهای کارکردی حائز اهمیت است اما در عین حال با انتقاداتی از این قبیل که جنبه هنجاری در آن بسیار قوی است نمی تواند شرایط تحقق طرحواره مورد نظر خود را تعیین کند و مشخص نیست که چگونه می تواند از حوزه اقتصادی به حوزهء سیاسی برسد مواجه است.
ریشهء مکتب انگلیسی در سنت خردگرایی [1] است . [2]نویسندگان و اندیشمندان این مکتب برداشتشان از روابط بین الملل فراتر از یک نظام بین الملل ، جامعه ای مرکب از دولتهاست [3] . از نظر مکتب انگلیسی نظام به جامعه بدل نشده هم به یک معنا غیر اجتماعی نیست و قواعد و هنجارهایی بر آن حاکم است.[4]
در بحث هستی شناختی این مکتب انگلیسی می توان گفت از آنجا که تاکید این مکتب بر جامعه بین الملل است و بازیگران این جامعه دولتها هستند که بر اساس منافع و ارزشهای مشترک اقدام به تشکیل جامعه می کنند و از این رو دولتها در روابطشان با یکدیگر خود را مقید به مجموعه ای از قواعد مشترک می کنند و در مقابل هم تکالیف متقابلی دارند. بدین دلیل سیاست بین الملل مستقل از فهم کنشگرانی که آن را می سازند نیست. بر اساس مکتب انگلیسی در جامعه بین الملل فهم کنشگران براساس یک سری اهداف و قواعد تکوینی است. از نظر بول اهداف سه گانه جامعه امنیت اعضاء ، وفاداری به تعهدات و حفظ حقوق مالکیت است و این اهداف مبتنی بر سه قاعدهء کلی است : 1. دولتها تنها اعضای جامعه بین الملل هستند. 2. قواعد همزیستی 3. قواعد مربوط به همکاری
